По дождот

Мојата улица по дождот...

Доопремување

Со поставувањето на компјутерите во последните две училници во просториите на училиштето во Куклиш, заврши процесот на доопремување, па така во иднина пред секое дете ќе има компјутер. Останува мрежното поврзување и нивната практична примена во наставата.

Српски краљ во ново руво

Една од постарите згради, градени во приодот меѓу двете светски војни и секако најубава е зградата на некогашниот хотел „Српски Краљ“, која деновиве изгледа како нова. А и нова е.



Некогаш, во приземјето беше Стара Нама... овде се продаваше текстил, златен накит... На спратот беа канцелариите на „Дрен“, а мансардите ги доби ДЛУС (друштвото на ликовни уметници од Струмица), па во една боемска атмосфера се раѓаа делата на нашите сликари. Понекогаш навраќав во ателјето на Стојче Гоцков, веќе починат сликар и мој пријател. Тој еден период беше сам, а потоа едно ателје делеа со Бранко Кончалиев. Тука, од Момчило Петровски - Момо, почина млад, слушнав за Момо Капор и „Фолиранти“. А за тоа дека зградава се викала „Српски Краљ“, слушнав од една стара пријателка на ноќта, која неколку дена висеше пред нашата капија на Мајевица, облечена во краток деколтиран фустан и мрежести чорапи со раб од позади. Не прашуваше кој од каде е и испаѓаше дека била секаде, ги знаела сите градови и паланки во некогашната СФРЈ. Кога ме праша мене, и’ реков дека таму сигурно не била. - Много си сигуран...-рече. А кога слушна дека сум од Струмица, рече дека е убав град. Ми рече дека јас не сум бил ни роден, кога таа пеела во кафаната „Српски Краљ“ и ми ја опиша зградата спроти Собранието.



Зградата е повторно нова, благодарение на Pro Credit Bank, која од старите сопственици ја откупи за свој деловен простор, со обврска да го зачува некогашниот изглед.

Четврти ден

Денес беше последниот ден од обуката за Вреднување и оценување на постигањата на учениците. Откако продискутиравме за есејските прашања, поминавме кон работа и вреднување на проекти.



Повторно имаше празни столчиња... дел од колегите беа на друг семинар, а дел од неоправдани причини не беа присутни, па бидејќи ова им беше второ одсуство, не се здобија со сертификат... обучувачките беа доследни на своите принципи.
Ратко помина само колку да се видиме. Тој беше на обука за Edubuntu.



Гордана и Наташа секогаш ни беа при рака кога требаше да разрешиме некоја дилема. Патем забележав дека во неделите Гордана е со фатена коса, која поубаво и’ стои.



Групата зад нас е најмасовна и не ги собира во еден кадар.





Денес најтешко им беше на Јагода и Николина или дуо -Трио.





По исполнувањето на сите задачи од обуката, се премина кон свечениот чин- доделување на сертификатите. Обострано си разменивме комплименти за задоволството од соработката.
Можеби некогаш патиштата пак ќе ни се вкрстат.

Трет ден...

Денес врнеше или поточно - росеше, а веројатно и утре ќе врне. Така кажале на вестите... На излегување морав да понесам чадор, зашто од дома до „ Сандо Масев “ сигурно ќе накиснев. Поради неколку натпревари, дел од колегите не беа присутни од оправдани причини. Работата се одвиваше во опуштена атмосфера.



Откако научивме како се прави анализа на објективните тестови, денес научивме како се изготвуваат тестови со есејски прашања и како се вреднуваат есеите или популарно наречените - писмени состави.











Пак се презентираше, а презентациите беа будно следени од присутните и по секоја презентација следуваше дискусија.





По напорната работа, заминавме на кафе, но овој пат не бевме почестени со присуството на нашите шармантни обучувачки - Наташа и Гордана.

Втор ден од семинарот

Дека, изготвувањето на добар, објективен тест, не е лесна работа, знаев и од порано, а во тоа се уверивме денес сите учесници на семинарот. Тестовите, што до сега ги подготвував самиот, чувствував дека имаат некакви празнини... на одделни прашања имав неточни одговори и од учениците, за кои очекував дека го знаат одговорот, а на некои прашања, поради лошата формулација на прашањето, имав погрешни одговори. Самиот си правев анализа на минатите тестови... некаде согледував и свои грешки, но веројатно поради суетност, тешко признавав дека - какво ќе биде прашањето и одговорот ќе биде таков. За да имаме успешно завршена работа, мораме најнапред јасно да ја дефинираме ЦЕЛТА.



Работевме во групи, а секоја од групите имаше за задача да поготви тест по одредена област. Нашата група одбра да изготви тест преку кој треба да ги провериме знаењата на децата од второ одделение од областа на сообраќајот и нивната оспособеност безбедно да учествуваат во сообраќајот, да ги почитуваат сообраќајните правила и прописи и најосновните знаци, како и да ги разликуваат различните превозни средства и нивната намена.





Нашата работа будно ја следеа нашите советнички, па секогаш кога имавме некаква дилема, беа тука да ни помогнат и да не‘ советуваат или да го одобрат нашето мислење.















На крајот се премина кон презентација на сработеното, па секоја од групите одбра свој презентер. По излагањето следеше дискусија, која некои погрешно ја сфаќаа како критика.











На крајот, следуваше резиме и упатство дека овие тестови треба практично да се применат, а идниот викенд заеднички ќе направиме анализа на резултатите од тестот.



По успешно завршената работа, следуваше разгледување на сликите и краток разговор во опуштена атмосфера со кафе. Верувам дека никој од колегите не зажали за „пропаднатиот викенд“...